Hoe zullen we elkaar herkennen

In ‘Hoe zullen we elkaar herkennen’ van Elke Desanghere gaat het over een zoektocht naar gelijkgestemde zielen.

In het gedicht kunnen zielsverwanten elkaar vinden in gesproken woorden die lang leven en zich soepel vormen naar de toehoorder.

Het is een proza met een warme klank die wordt ingedeeld in 3 strofen.

Het beeldmateriaal, gekozen bij dit gedicht, toont eerst een persoon met een half bedekt aangezicht.Een persoon herkennen kan je door zijn gelaat te zien.
Wanneer het gezicht deels onzichtbaar blijft, moet men het eerst nog ontdekken.
De tweede foto is een evidente keuze: woorden die gesproken worden door een mond. Het derde beeld toont een kamer met sporen van een mens die er al lang leeft en roept een beeld op dat men kan oproepen tijdens verhalen die verteld worden, de handafdruk op
de vierde foto duiden op de klankloze lichaamstaal die we gebruiken zonder te spreken.
Bij het vijfde foto wordt een beeld opgeroepen, hoe woorden iemand kunnen omarmen en hoe soepel ze zich rond iemand kunnen wikkelen. De hand bij zesde beeld verkent de randen van een persoon. De laatste foto van de omhelzing illustreerd het best van het in elkaar passen van verwanten.

De schoonheid wordt bepaald door de beeldspraak ik vond het een mooie gedachte om een woord te gebruiken als een warme mantel die iemand een goed gevoel geeft.
Wie zoekt naar iemand die je stemmingen, gevoelens en indrukken perfect aanvoelt en begrijpt dan zijn woorden onmisbaar. Dat vind ik in dit gedicht zo goed benadrukt.
Helene Dewulf

3 reacties

RSS met reacties TrackBack identificatie URI