Wij waren geen gezin van dons

Ik heb een gedicht van Annemarie Soetemans gelezen, dat volgens mij gewoon over een alledaags gezin gaat.

Voor mij is dit inhoudelijk een sterk gedicht. Dit vind ik zo omdat de ups en downs, de goede en de slechte dagen, de lieve en minder lieve momenten tussen broers en zussen enz. van een gezinsleven in beschreven worden. En dat spreekt me aan omdat dit een dagelijkse sleur is die wij allemaal kennen en er niet zoveel gedichten dit thema als hoofdgedachte hebben.
In het gedicht is er ook beeldspraak te vinden, namelijk een metafoor op de eerste en tweede versregel.

Qua vorm vind ik het gedicht minder aantrekkelijk, omdat er geen rijm aanwezig is. Wel komen de klinkers ‘a’, ‘o’ en ‘ui’ opvallend veel voor, dat voor een mooie opeenvolging van klanken zorgt. Ook is er een assonantie bij de tweede en laatste versregel en een alliteratie op de tweede versregel bij de woorden ‘warm water’ te vinden.

Ik vond het niet zo moeilijk om beeldmateriaal bij elkaar te zoeken voor dit gedicht, want ik heb dan ook bijna letterlijk het gedicht op foto gezet. Het gezin waarover verteld wordt, heb ik met schoenen vergeleken. Bij de eerste strofe bijvoorbeeld gaat het gedicht over de ruzies en minder goede momenten in een gezin, dus heb ik de schoenen maar wat door elkaar gegooid. In de voorlaatste strofe daarentegen, gaat het weer over de leukere momenten en zie je twee paar schoenen tegenover elkaar staan, wat dan de vriendschap tussen broer en zus of man en vrouw uitdrukt.

Het gedicht sprak me toen ik het de eerste keer las eigenlijk niet zo sterk aan, maar nu ik er meer mee bezig ben geweest door het te analyseren, apprecieer ik het wel. Het gedicht is dus zeker een aanrader om als ontspanning te lezen.

Charlotte hugo

[Youtube http://www.youtube.com/watch?v=b-roQOwJO_A]

4 reacties

RSS met reacties TrackBack identificatie URI